Sürgünüydük biz bu kentin
Belli etmeyen mutsuzları..
Tarihi geçmiş derin pışmanlıkların,
Kendine öfkelerin odağı
Kaybetmişliğimizin en yakın tanığıydık bizler
Ve bize bu kez gurbet kılıfıyla güldü hayat..
Öyle güldükü sorma
O bize güldü biz bir daha gülemedik sonra
Zor zamanlardan geçtik,
Vefa etmedi bize o mutluluk düşlerimiz..
Sığ sularından içtik kentin
Sızı olup aktık derinlerimize,
Bosluklarimiz buyudu yalnizliklarimiz yurudu..
Biz pesinde bu melankolinin
surguyduk biz bu kentin..
hic degismedik biz
ne aidiyet ne vazgecis,
ne hakkaniyet ne yukselis
hep ayni kuyuda hep ayni koylarda hep kayiplarda..
kiyilarimiz sessiz sessizliklerimiz nuvesiz
tekin ve tevekkul icinde acilarimiz
suskun ve agir suskun ve yavan..hayat..
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder