..kendimi aklarim

Bunlar benim en salak zamanlarım
Dünyanın döngüsü dışında dar duraklarda, dirilme dalgınlığımla düşünüyorum
Düşbahçemde baharı müjdeleyen çiçeklerin solukuğu
Yüzümün rengi sessizliğimin ahenginde gizli
Gri bir labiremtin en mat karsinde kendime tutanaksızlığım
Aynalardaki bu soğuk yüz
Hayatımın en sisli fotoğraflarıyla kaplı iç duvarlarım
Benliğimin bana ait boşlukları
Şurumun travma havaları
Kördüğüm arayışlar asalaklığında küllerim
Bunlar benim en salak zamanlarım
...kendimi aklarım

Hayatın kendisi değil bu yaşadıklarım..
Bunlar benim en salak zamanlarım
Sana söz derlenip toparlanıp daha çok kendim olacağım
Ayağım burkuldu bocaladım
Dilim dolaştı saçmaladım
Beynim karıştı tırladım
İçim bulandı karardım
Yüzüm ekşidi sarardım
Bunlar benim en salak zamanlarım
..kendimi aklarim